+ OPTICAL MACHINES - (SHIFT) +

Rikkert Brok en Maarten Halmans spelen hun nieuwe performance (SHIFT). De eerste (titelloze) performance van Optical Machines wist indruk te maken door de manier waarop beeld en geluid tot stand kwamen. Rikkert Brok (beeld) en Maarten Halmans (geluid) houden niet van een statische opstelling achter flashy laptopjes maar gunnen de toeschouwer een blik in de keuken. Met een soort laboratoriumopstelling van gemodificeerde platenspelers, patroonmodellen, lampjes, cameraatjes en een daaraan gekoppelde analoge synthesizer werd een zowel hypnotiserende als amusante voorstelling gemaakt.

Voor hun nieuwe performance (SHIFT) is deze benadering min of meer hetzelfde gebleven. Ook nu is de werkwijze van de twee mannen goed te volgen en een wezenlijk onderdeel van de performance, en is de apparatuur wederom door henzelf gefabriceerd. Een soort doos van Pandora, een ingenieuze koffer met een batterij lichtstaafjes, staat aan de basis van een spel met interfererende patronen en abstracte animatie. (SHIFT) is een echte live
show met lichtbeelden die ter plekke worden gegenereerd, gemanipuleerd, gemixt en geprojecteerd. De interactie tussen beeld en geluid is tweeledig: de soundtrack beïnvloedt het beeld en vice versa.

Zie ook: http://www.opticalmachines.nl/

+ HOOS BLOTKAMP +

In het kader van haar studie kunstgeschiedenis deed Hoos Blotkamp eind jaren zestig een bijvak met als onderwerp de zin en onzin van het gebruik van computers in de moderne kunst en muziek. Aangezien het Kunsthistorisch Instituut nog niet aan computers toe was en computers in de muziek toen nog heel wat vaker door componisten werden gebruikt (vaak als een soort klankgenerator maar ook wel om te componeren - de enige Nederlandse beeldende kunstenaar die in die dagen net met een computer was gaan werken was P. Struycken) werd zij verwezen naar de studio voor Elektronische Muziek die zich toen nog in Utrecht bevond. Daar leerde zij de grondbeginselen van programmeren en werd de basis gelegd voor een levenslange passie voor spelen met de computer. De dagelijkse omgang ermee moest echter nog meer dan een decennium wachten totdat de PC zijn intrede deed.
Vanaf midden jaren 80 is zij in een proces gedoken dat nog steeds gaande is: het schrijven van programma's die beelden genereren die enerzijds alleen maar met het gebruik van een computer kunnen ontstaan, maar die anderzijds zo ver mogelijk verwijderd zijn van de typerende vormentaal van "computerkunst". Dit is de eerste keer dat zij met de bizarre resultaten van haar experimenten naar buiten treedt.